Wydawnictwo Therapeutes
Książki z zakresu psychologii jungowskiej. Kultura, rozwój świadomości, psychologia głębi, nauka, duchowość, relacje i płeć.
Już bardzo niedługo 🙂.
"Kryzys dojrzałej męskości jest bardzo dotkliwy. Brak odpowiednich wzorców dojrzałych mężczyzn, brak spójności społecznej i struktur instytucjonalnych umożliwiających realizację procesu rytualnego sprawia, że każdy musi radzić sobie sam (…) jesteśmy niespokojni, na skraju poczucia bezsilności, bezradności, frustracji, poniżenia, że czujemy się niekochani i niedoceniani i że często wstydzimy się swojej męskości. Wiemy jedynie, że nasza kreatywność została zaatakowana, że nasza inicjatywa spotkała się z wrogością, że zostaliśmy zignorowani, poniżeni i pozostawieni z pustką po utraconej samoocenie. Poddajemy się światu, w którym panuje zasada „człowiek człowiekowi wilkiem”, próbujemy utrzymać naszą pracę i nasze relacje, tracimy energię lub nie osiągamy zamierzonych celów. Wielu z nas poszukuje twórczego, afirmującego i wzmacniającego ojca (choć większość z nas nie zdaje sobie z tego sprawy), ojca, który dla większości z nas nigdy nie istniał w naszym rzeczywistym życiu i nie pojawi się, bez względu na to, jak bardzo będziemy się starać, by go wyczarować.
(…)
Ci spośród nas, których inspiruje myśl wybitnego szwajcarskiego psychologa Carla Junga, mają wszelkie podstawy, by sądzić, że zewnętrzne braki, z jakimi mierzą się mężczyźni – takie jak nieobecność ojca, jego niedojrzałość, brak znaczących rytuałów czy niedostatek starszyzny mogącej pełnić funkcje rytualne – mogą zostać uzupełnione.
Przemawia za tym nie tylko nadzieja, lecz także nasze realne doświadczenie, wywodzące się z pracy klinicznej i z bogactwa indywidualnych wewnętrznych zasobów, których istnienia psychologia przed Jungiem nie była w stanie nawet sobie wyobrazić. Z naszych obserwacji wynika, że w głębi każdego mężczyzny obecne są wzorce, które można określić mianem „twardego okablowania”, umożliwiające osiągnięcie przepełnionej spokojem, pozytywnej i dojrzałej męskości. Jungiści nazywają ten męski potencjał archetypami lub „pierwotnymi obrazami”.
– Król, Wojownik, Kochanek, Mag. O odzyskiwaniu archetypów dojrzałej męskości" w przekładzie Bartosza Samitowskiego i Jamili Younes, planowany czas wydania – wiosna 2026.
9 KomentarzeComment on Facebook
Z wielką przyjemnością informujemy, że 7. Europejski Kongres Psychologii Analitycznej oraz 2. Europejska Konferencja Poświęcona Dzieciom, Młodzieży i Młodym Dorosłym odbędą się w Warszawie w dn. 23-29 sierpnia 2027 r.
Organizacja tak ważnego wydarzenia pod patronatem IAAP to wielki zaszczyt, który przypadł w udziale środowisku jungowskiemu w Polsce w uznaniu osiągnięć i rozwoju psychologii analitycznej w naszym kraju.
Decyzja o umiejscowieniu Kongresu w Warszawie zapadła jednogłośnie podczas 6. Kongresu, który odbył się w sierpniu 2024 r. w Syrakuzach. W skład Komitetu Organizacyjnego wydarzenia wchodzą przedstawiciele wszystkich towarzystw
psychologii analitycznej działających w Polsce.
Już dziś pragniemy podzielić się z Państwem tytułami obydwu wydarzeń:
– 2. Europejska Konferencja IAAP Poświęcona Dzieciom, Młodzieży i Młodym Dorosłym 23-24.08.2027r. – “Who am I? Identities, Relationships and Mirrors in Times of Transition. Jungian Perspective on Children, Adolescents and Young Adults.”
– 7. Europejski Kongres Psychologii Analitycznej 26-29.08.2027 r. – „Coniunctio Europae: Alchemy of Conflict, Dialogue of Souls.”
Termin rozpoczęcia nadsyłania propozycji wystąpień zamierzamy wyznaczyć na kwiecień 2026 r. Będziemy Państwa informować o podejmowanych działaniach.
Komitet Organizacyjny w składzie:
Maria Aydemir (ECECJA)
Agata Giza-Zwierzchowska (PTPJ)
Jolanta Kowal (PTPA)
Katarzyna Kwaśny-Czehak (PSPJ)
Agnieszka Laskowska-Ziemian (PTPJ)
Bartosz Samitowski (SAJ)
Agnieszka Wojdała (PTPA)
0 KomentarzeComment on Facebook
Nasza następna książka to długo oczekiwany "Król, Wojownik, Kochanek, Mag. Odzyskiwanie archetypów dojrzałej męskości" Roberta Moora i Douglasa Gillette.
"Większość z nas miała okazję doświadczyć energii dojrzałej męskości w swoim życiu – być może w sobie samym, w chwilach, kiedy czuliśmy się bardzo zintegrowani, spokojni i skupieni, a czasem być może u naszego ojca, życzliwego wujka lub dziadka, współpracownika, szefa, nauczyciela, duchownego. Musimy jednak przyznać, że ogólnie rzecz biorąc, bardzo mało doświadczyliśmy energii Króla w jej pełni.
Być może odczuwaliśmy ją fragmentarycznie, ale niestety ta pozytywna energia jest na ogół katastrofalnie niedostateczna w życiu większości mężczyzn. W większości doświadczaliśmy tego, co nazywamy Cienistym Królem.
Podobnie jak w przypadku wszystkich archetypów, Król wykazuje aktywno-pasywną dwubiegunową strukturę cienia. Aktywny biegun Cienistego Króla nazywamy Tyranem, a pasywny biegun Słabeuszem.
(…)
Saul to kolejny śmiertelny król, opętany przez biegun Tyrana. Jego reakcja na nowo namaszczonego Dawida jest taka sama jak reakcja Heroda na Jezusa. Reaguje strachem i gniewem i próbuje zabić Dawida. Chociaż prorok Samuel przekazał Saulowi, że Jahwe nie chce już, aby był on królem – to znaczy ucieleśniał energię Króla dla królestwa – ego Saula utożsamiało się z archetypem Króla i nie chciało zrezygnować z tronu. Ludzcy tyrani to osoby zajmujące pozycje królewskie (czy to w domu, biurze, Białym Domu czy na Kremlu), które utożsamiają się z energią archetypu Króla i nie zdają sobie sprawy, że nie są nią."
– przeł. Bartosz Samitowski, planowany czas wydania – wiosna 2026.
Grafika: SI.
7 KomentarzeComment on Facebook
#subiektywnysłownikjungowski
Dzisiaj na literę N prezentujemy jedno z kluczowych słów jungowskich…nieświadomość🌅
Nie jest ona abstrakcją ani „magiczną” częścią psychiki — to realny obszar procesów, które dzieją się poza zakresem naszej świadomej uwagi.
W ujęciu C.G. Junga jest to dynamiczny system energii psychicznej, wzorców zachowania i symbolicznych treści, które wpływają na nasze myśli, emocje i decyzje, nawet jeśli nie mamy ich w świadomości.
Jung wyróżniał dwa poziomy nieświadomości:
🌠Nieświadomość osobista
Obejmuje wszystko to, co zostało wyparte, zapomniane lub zepchnięte z pola świadomości. To nasze indywidualne doświadczenia, emocje i wspomnienia, które nadal działają, choć pozostają w tle.
Jung pisał, że to „warstwa gęsta od kompleksów” — autonomicznych układów emocjonalno-poznawczych, które mogą wpływać na nas mimo naszej kontroli.
🎇Nieświadomość zbiorowa
To pojęcie charakterystyczne dla psychologii analitycznej. Jung rozumiał ją jako wspólną dla całej ludzkości strukturę psychiki, uformowaną przez ewolucję i dziedziczone wzorce.
Znajdują się w niej archetypy — uniwersalne formy i motywy, które pojawiają się w mitach, religiach, snach czy sztuce. Nie są one treściami, lecz strukturami, które organizują doświadczenie.
Jung podkreślał, że „świadomość nie mogłaby istnieć bez nieświadomości” — ponieważ wiele naszych funkcji psychicznych działa automatycznie: od regulacji emocji po intuicyjne oceny sytuacji. Nieświadomość jest więc fundamentem, na którym zbudowane jest świadome „ja”.
Co istotne, nieświadomość nie jest bierna. Jest procesem: stale generuje sygnały, sny, skojarzenia, impulsy, a nawet somatyczne reakcje, które próbują przywrócić równowagę psychiczną. Stąd potrzeba dialogu między świadomością a nieświadomością — procesu, który Jung nazwał indywiduacją, czyli stopniowym stawaniem się pełnią własnej osobowości.
Nieświadomość nie jest czymś obcym — to ta część nas, która pracuje, nawet gdy my milczymy.
Zrozumienie jej działania oznacza zrozumienie siebie.
Amerykańska jungistka Marsha Sinetar w zbiorowej pracy „Spotkanie z cieniem” pod redakcją C.Zweig i J.Abramsa (Wydawnictwo Therapeutes) napisała „Świadomość i nieświadomość nie tworzą pełni, gdy jedna z nich jest stłumiona i zraniona przez drugą. Jeśli muszą ze sobą walczyć, to mniej przynajmniej będzie to uczciwa walka z równymi prawami po obu stronach.
Obie są aspektami życia (…), a chaotyczne nieświadomości również powinno mieć swoje miejsce – na tyle, na ile jesteśmy w stanie je znieść.
Oznacza to akceptację konfliktu i ofiar wobec nurtu codzienności. Najwyraźniej tak powinno wyglądać ludzkie życie. Jest ono stające pomiędzy młotem a kowadłem; pomiędzy nimi cierpliwie żelazo wykłuwa się w niezniszczalną całość, w «jednostkę».”
#ptpa #unconscious #nieświadomość #cgjung
📷 Pinterest
0 KomentarzeComment on Facebook
“Pragnienie uniknięcia katastrofy jest czymś powszechnym na całym świecie i stanowi podstawę różnych rytuałów religijnych i magicznych. Jednak w epoce nowożytnej rytuał kozła ofiarnego uległ wypaczeniu, ponieważ został strywializowany. Jego głębsze znaczenie zapadło w nieświadomość. Mamy tendencję do myślenia, że skoro Bóg jest wyłącznie dobry, to ludzkość i/lub diabeł sprowadzają zło na świat. Oznacza to jednak, że przypisuje się człowiekowi niemal wszechmoc, pozwalającą mu uniknąć zła bez uciekania się do sił przeznaczenia znacznie przewyższających ludzką wolę. Obarczanie winą (ang. scapegoating przyp. tłum.), w obecnie stosowanej formie, polega na znalezieniu jednostki (lub grupy), którą można utożsamić ze złem albo jakimś przewinieniem, obarczyć za nie winą, a następnie wyrzucić ze społeczności. Ma to na celu uwolnienie pozostałych członków wspólnoty od wszelkich wyrzutów sumienia oraz zadośćuczynienie i pojednanie (zjednoczenie) z kolektywnymi standardami postępowania. Zabieg ten przypisuje winę komuś innemu, jak również „zapobiega przyszłym nieszczęściom i niepowodzeniom” poprzez usunięcie domniemanej przyczyny niedoli. Daje złudzenie, że możemy być tak doskonali, „jak doskonały jest Ojciec wasz, który jest w niebie”. Stanie się tak, o ile podejmiemy odpowiednie środki zapobiegawcze i będziemy postępować w sposób właściwy.
W ujęciu jungowskim wynajdywanie kozłów ofiarnych jest formą zaprzeczenia istnieniu cienia, zarówno w człowieku, jak i w Bogu. To, co postrzegane jest jako niezgodne z ideałem ego albo z doskonałą dobrocią Boga, ulega wyparciu i zanegowaniu lub zostaje odszczepione i zrzucone w odmęty nieświadomości. Nazywa się to diabelskim. Nie wyznajemy już świadomie naszych błędów i kapryśnych impulsów nad głową kozła ofiarnego, aby pojednać się z wymiarem duchowym, tak jak czynili to starożytni Hebrajczycy. Zbyt rzadko dostrzegamy, że są one częścią naszej własnej psychologicznej natury. Doskonale jednak zdajemy sobie sprawę z ich istnienia w innych ludziach – naszych kozłach ofiarnych. Cień staje się dla nas bardzo wyraźny, gdy dokonamy jego projekcji na innych. Obarczyciel (ten, kto przerzuci odpowiedzialność na kozła ofiarnego) odczuwa ulgę – czuje się lżejszy, ponieważ nie dźwiga już tego, co nie odpowiada jego ideałowi ego – cienia. Z drugiej strony tym, którzy zostali utożsamieni z kozłem ofiarnym, przypisane zostają nieakceptowane cechy przynależne do cienia. Czują się oni gorsi, odrzuceni i winni. Mają poczucie odpowiedzialności za znacznie więcej niż ich faktyczny, osobisty udział w sferze cienia. Ale zarówno obarczyciel, jak i kozioł ofiarny mogą czuć, że sprawują pewną kontrolę nad mieszaniną dobroci i nikczemności, która stanowi samą istotę rzeczywistości.”
Sylvia Brinton Perera, “Kompleks kozła ofiarnego”, tłum. Bartosz Samitowski, Wydawnictwo Therapeutes
Obraz: Bea Jones, “Scapegoat Holding Mirror”
0 KomentarzeComment on Facebook
Dla mnie dobra kawa / herbata + dobra książka to perfect match 🍵📖
Czytam „Kompleks kozła ofiarnego” i myślę o tym, jak często w obecnym świecie zdarza się całe zło zrzucać na kogoś innego lub brać na siebie winę za wszystko. A przecież wszyscy mamy w sobie i światło i cień.
O tym można długo rozmawiać / o poczuciu winy, o braniu na siebie cudzych emocji i odpowiedzialności, o tym, jak często niesiemy ciężary, które wcale nie należą do nas.
📖 Sylvia Brinton Perera – Kompleks kozła ofiarnego Wydawnictwo Therapeutes
Stay tuned bo niedługo pojawi się okazja do porozmawiania. Info o spotkaniu wokół książki „Kompleks kozła ofiarnego” z opcją na wypicie wspólnie herbaty i na pewno ciekawą debatę niebawem (!) 🙋♀️🫖
0 KomentarzeComment on Facebook
Macie już swój egzemplarz nowej publikacji Wydawnictwo Therapeutes?
Polecamy🍁🍂🧨 do nas właśnie dotarł „Kompleks Kozła Ofiarnego. Mitologia Cienia a Poczucie Winy”🐐
💥Tłumaczenie: Bartosz Samitowski
💥Redakcja i korekta: Jamilah Barbara Younes
Gratulujemy kolejnej inspirującej publikacji 👍🏻
Fot.archiwum własne
3 KomentarzeComment on Facebook
W poniedziałkowy poranek pochylamy się nad książką „Spotkanie z cieniem. Ukryta moc ciemnej strony naszej natury” pod redakcją Connie Zweig i Jeremiaha Abramsa, wydanej przez Wydawnictwo Therapeutes
Pośród wielu ważnych i wartościowych wątków, zatrzymujemy się nad tekstem Williama A.Millera „Odnajdywanie cienia w codziennym życiu”, w którym autor pisze:
„Istnieje co najmniej pięć skutecznych ścieżek umożliwiających podróż do wewnątrz w celu uzyskania wglądu w strukturę naszego cienia*:
1) pozyskiwanie informacji zwrotnych od innych na temat tego, jak nas postrzegają;
2) ujawnianie treści naszych projekcji;
3) badanie naszych przejęzyczeń i zachowań oraz badanie tego, co naprawdę się dzieje, gdy jesteśmy postrzegani inaczej niż zamierzaliśmy;
4) refleksja nad naszym poczuciem humoru i tym, z czym się utożsamiamy;
5) badanie naszych snów, marzeń na jawie i fantazji.”
Zachęcając do zagłębienia się w cały esej, w którym autor rozwija każdy z powyższych wątków, dzielimy się z Państwem fragmentem dotyczącym badania własnych projekcji:
„Projekcja jest nieświadomym mechanizmem, który uruchamia się za każdym razem, gdy aktywizuje się cecha lub właściwość naszej osobowości, która nie ma związku ze świadomością. W wyniku nieświadomej projekcji obserwujemy i reagujemy na tę nierozpoznaną osobistą cechę u innych ludzi. Widzimy w nich coś, co jest częścią nas samych, ale czego w sobie nie dostrzegamy (…)
(…) Aby napotkać elementy cienia, musimy zbadać, jakich cech, właściwości i postaw nie lubimy u innych ludzi i jak silna jest ta antypatia. Najprostszą metodą jest wypisanie wszystkich cech (…)
(…) Kiedy lista jest już kompletna (i prawdopodobnie będzie dość długa), musimy wyodrębnić te cechy, których nie lubimy, ale których wręcz nienawidzimy i którymi gardzimy. Ta krótsza ostateczna lista będzie dość dokładnym obrazem naszego osobistego cienia. Prawdopodobnie trudno będzie w to uwierzyć, a jeszcze trudniej zaakceptować (…)
(…) Z pewnością nie każda nasza krytyka innych jest projekcją naszych własnych niepożądanych cech cienia; ale za każdym razem, gdy nasza reakcja na inną osobę wiąże się z nadmiernymi emocjami lub przesadną reakcją, możemy być pewni, że coś nieświadomego uległo aktywizacji (…)
***Czym jest cień?
Jak piszą C.Zweig i J.Abrams „każdy z nas ma w sobie zarówno doktora Jakylla, jak i pana Hyde’a, czyli tę bardziej przyjemną osobowość, którą nosimy na co dzień, oraz ukryte, ’nocne ja’, które przez większość czasu nie ujawnia się.
Negatywne emocje i zachowania – gniew, zazdrość, wstyd, kłamstwo, uraza, pożądanie, chciwość, skłonności samobójcze i mordercze – kryją się tuż pod powierzchnią, maskowane przez nasze bardziej poprawne ja.”
#psychologiagłębi #cień #cgjung #PTPA
0 KomentarzeComment on Facebook
Przedsprzedaż "Kompleksu kozła ofiarnego" ruszyła! Link w komentarzu.
3 KomentarzeComment on Facebook
